Doen, doen, doen, ik ga het gewoon doen!
In Vlieg eens vlug laat Bram van Beusekom zien dat alles mogelijk is, zolang je niet opgeeft.
Bram van Beusekom maakt met liefde voorstellingen voor kinderen vanaf 2 jaar, omdat zij als geen ander open en fantasierijk naar de wereld kijken. Met objecttheater, poppenspel en mime brengt Bram alledaagse voorwerpen tot leven. Zijn humor en speelse energie nemen het publiek mee op een reis vol verwondering en verbeelding. Ook in zijn nieuwste voorstelling Vlieg eens vlug.
We spraken Bram van Beusekom over zijn nieuwe voorstelling Vlieg eens vlug, het plezier en de uitdagingen van het maakproces, maar ook wat deze voorstelling voor hem zo bijzonder maakt.
Bram kun je iets over jezelf en je nieuwe voorstelling Vlieg eens vlug vertellen?
“Mijn naam is Bram van Beusekom. Na mijn opleiding tot docent Biologie ben ik verdergegaan met de opleiding tot Docerend Theatermaker in Tilburg. Hierna ben ik vooral gaan acteren bij theatergroepen voor kinderen en jongeren. De vlotte en directe manier van spelen en nabespreken met jongeren geeft me energie, maar de verbeeldingskracht van kinderen tussen de 2 en 10 jaar bleef me het meeste verwonderen. Echter kunnen je verbeelding en gedachten soms ook met je aan de haal gaan en je laten denken dat je iets niet kan. Misschien geef je dan zelfs op. Dat vind ik zonde en zo ben ik op het thema van mijn nieuwe voorstelling Vlieg eens vlug gekomen.”
Waar kwam de inspiratie voor je nieuwe voorstelling vandaan?
“Vlieg eens vlug is een aanmoediging om te starten met je dromen achterna te gaan. Ik zag kinderen tijdens theaterlessen op scholen vastzitten in hun hoofd. Sommigen werden boos, liepen weg of weigerden simpelweg mee te doen aan de oefeningen. Vlieg eens vlug is een aanmoediging om kinderen en volwassenen dát te laten doen wat ze graag willen en zelfs als het even moeilijk wordt, toch door te gaan. Als meer mensen in zichzelf geloven, ze hun eigen kwaliteiten ontdekken en ook andermans vlammetjes aanwakkeren. Dan zal de wereld mooier worden.”
Wat is er nieuw bij Vlieg eens vlug? En hoe sluit het aan bij je eerdere werk?
“Ook in deze voorstelling komen de alledaagse, levenloze, normale voorwerpen tot leven. Dit keer komt tuingereedschap tot leven als tuindier. Van een slome worm en de drukke hond, tot een positieve vogel. Net als bij Hap uit je bed, gaat dit samen met fysieke komedie, doordat de tuinman onhandig is en vele pogingen op grappige wijze mislukken. Bij Katton hielpen de kinderen mee met het zoeken naar een nieuw huis, maar ook in Vlieg eens vlug kunnen de kinderen hun hart ophalen door mee te dansen en te zingen. En zo tuinman Koen aan te moedigen.”
Je maakt je voorstellingen grotendeels alleen. Hoe pak je dit aan?
“Tijdens de conceptfase ben ik meestal alleen op pad of in mijn eentje aan het schrijven. Zodra het verhaal rond is, ga ik zo snel mogelijk op zoek naar mensen om tijdens het artistieke proces mee samen te werken. Op die manier word ik geïnspireerd, worden nieuwe bruggetjes in m’n hersenen gelegd. Zo kan de voorstelling boven zichzelf uitstijgen. Solo optreden voelt nooit echt als alleen, omdat het publiek mij altijd dolgraag wil helpen en volop reageert. Dankzij deze interactieve manier van ‘samenspelen’ word ik bij elke voorstelling weer verrast en ben ik echt in contact met het publiek en hun belevingswereld.”
Hoe ervaar je de interactie met het publiek, en hoe betrek je hen bij de voorstelling?
“Voor Vlieg eens vlug volgde ik een cursus clownerie, zodat ik nog beter in het moment kan inspelen op de behoeften van het publiek. Het is echt magisch om te zien wat er in het moment kan ontstaan. In deze voorstelling draag ik geen rode neus, maar speel ik wel een tuinman met veel clown trekjes. Dankzij zijn open, naïeve en onbevangen karakter zijn er voor hem veel onlogische en vervreemdende gebeurtenissen. Vaak begrijpt de tuinman deze niet, maar de kinderen wel en schieten snel te hulp. Door deze interactie maak ik de kinderen slimmer en belangrijker dan ik zelf. Naast dat dit vaak grappig werkt, hoop ik vooral dat de kinderen voelen dat hun inbreng belangrijk en waardevol is.”
Wat was voor jou een uitdaging?
“Er zitten zoveel verschillende type kinderen in de zaal en het liefste wil ik ze allemaal blij maken. Zo wil ik een balans creëren tussen behapbare tekst en grappige stiltes. Tussen verwonderende kijkmomenten en energieke interactieve stukken, en tussen fijne muziek en mooie stille beelden. De balans vinden tussen al deze verschillende kanten vind ik de grootste uitdaging. Daarom was het superfijn dat ik bij Vlieg eens vlug de voorstelling meer dan 10x heb kunnen try-outen. Daardoor kon ik de reacties zien en vanuit daar de juiste balans en dynamiek creëren.”
Wat is er echt goed gelukt in deze voorstelling, en waar word je blij van?
“De voorstelling was in 2023 totaal anders. Ik wilde de inhoud van de voorstelling duidelijker maken, en de kinderen meer laten meeleven en meehelpen. Ook wilde ik de poppen en het decor meer voor zich laten spreken. Een aantal extra repetitiedagen zorgde ervoor dat eerst alle scènes totaal op z’n kop stonden, maar nu op de juiste plek en met de juiste intentie zijn geland. Dat zie ik terug in de reacties van de kinderen die nu vaker op logische momenten reageren en meer meehelpen. Daar ben ik heel blij mee!”
Wat hoop je dat de kinderen meenemen na het zien van Vlieg eens vlug? En wanneer is je werk geslaagd?
“Van meerdere ouders en docenten heb ik te horen gekregen dat zijzelf en de kinderen nog weken de slogan van de voorstelling herhalen. Ze moedigen zichzelf aan als ze het even niet durven met de woorden: ‘Doen, doen, doen, ik ga het gewoon doen!’. Als ze hierdoor het plezier inzien van proberen, dan ben ik tevreden. Daarnaast ben ik blij als de kinderen verwonderd raken van eenvoudige materialen en aan het einde van de voorstelling niet het tuingereedschap, maar enkel de vogel zien. En Keesje zelfs willen knuffelen of een kusje geven. Als ook de ouders of leerkrachten geïnspireerd zijn, dan is het voor mij helemaal geslaagd.”
Lees meer over Bram van Beusekom of Vlieg eens vlug



