Vriendschap

Schildpadeiland

Welkom op Schildpadeiland! Een eiland zo kleurrijk als de veren van de ara en zo onvoorspelbaar als het springende hert. Een plek waar slangen zingen, bomen fluisteren en reuzenvogels over het oerwoud vliegen. Alles lijkt vredig… tot de dappere Nena en haar bedachtzame broertje Nata een vis vangen die ze nooit hadden mogen aanraken.

Wat er daarna gebeurt, lijkt op een droom. Of een waarschuwing. Donkere wolken pakken zich samen, het water stijgt en het eiland verdwijnt langzaam onder de golven. De lucht wordt zwaar, het geluid van krekels verstomt, en zelfs de vogels lijken hun adem in te houden. In een holle boomstam drijven Nena en Nata weg van huis, de wildernis in.

Onderweg ontmoeten ze zingende slangen, ruzieënde stamhoofden, slapende bijlmannen en reuzenvogels die hen hoger dragen dan ze durfden dromen. Soms krijgen ze hulp van onverwachte bondgenoten, soms worden ze op de proef gesteld door listige tegenstanders. Nata ontdekt dat zijn stem iets kan losmaken in de wereld om hem heen – alsof elk lied een sleutel is die deuren opent. Nena leert dat moed soms begint met stil zijn, kijken en luisteren en dat samenwerken de enige weg vooruit is.

TG Griot maakt vertelvoorstellingen die de wereld naar het theater brengen. Geïnspireerd door de West-Afrikaanse griot, de reizende verhalenverteller die met ritme, humor en verbeelding grenzen laat vervagen. Twee acteurs spelen met minimale middelen en maximale fantasie. In hoog tempo schakelen ze tussen personages, perspectieven en speelstijlen, waardoor een hele wereld ontstaat op een lege speelvloer.

Schildpadeiland en de mythe van de wolvenvis is een avontuurlijk vertelsprookje vol spanning, humor en magie, geïnspireerd op Zuid-Amerikaanse mythen. Het is een verhaal over avontuur, onverwachte gevolgen en hoe mythen de weg kunnen wijzen. Poëtisch, speels en energiek, voor jonge wereldse avonturiers vanaf zes jaar én hun nieuwsgierige familie.

Zirkøes Fañtaztikå

Hooggeëerd publiek! Theatergroep Heer OTTO komt wederom met een intieme en verrassende voorstelling. Geschikt voor alle acrobaten, clowns en andere artiesten (in spé) van 4 tot 104 jaar. Dus, licht uit en spot aan! Welkom in de piste!

Wat een drukte op het veld. Het tentdoek wordt gehesen, acrobaten stapelen zich op en een clown raast rakelings langs op zijn eenwieler. Door de geur van verse popcorn en zaagsel weet je het zeker: het circus is in de stad!

Bibi oefent haar act op het hoge koord en Maximo wordt dankzij de erfenis van opa de beste goochelaar aller tijden… Maar als hij per ongeluk het konijn van Bibi laat verdwijnen is het optreden niet zo belangrijk meer. Bibi is boos. Van haar hoeft het doek niet meer op… Wat moeten ze nu?

Ai Ai

Een robot die álles voor je regelt. Klinkt chill. Toch? Voordat jij iets bedenkt, heeft de robot het al gedaan. Je ontbijt staat klaar, je kamer is opgeruimd, je appjes zijn verstuurd. Je hoeft zelf niks meer te doen.

Ai Ai is een bizarre en grappige voorstelling vol live muziek, tekeningen en fysieke actie. Een man krijgt een robot. Handig, in het begin. Maar al snel wordt het een strijd om de macht. Wie bepaalt wat je wilt – jij of je tech?

Wat begint als een futuristisch sprookje eindigt als een nachtmerrie vol vragen waar je nog even over na gaat denken. Of niet. Want misschien denkt je robot dat al voor je. Ai Ai. Zet je hersens aan. Of uit.

Tuinbazen

Twee vrienden. Eén tuin. Alles groen, strak gesnoeid en heerlijk overzichtelijk. Zoals altijd steken ze de BBQ aan, klappen de tuinstoelen uit en genieten van het gazonnetje. Tot er plots BAM, BOEM, TOK een kip met al haar spullen achter de schutting komt wonen. Wat volgt is een knotsgekke botsing tussen de Tuinbazen en hun buurvrouw, die heel anders tokt dan ze gewend zijn.

Dender Cartoontheater verandert het gazon in een absurd slagveld vol livemuziek, fysiek spel, en grappige cartoons die ter plekke worden getekend. Strakgemaaide vooroordelen laten de spanningen tussen de Tuinbazen en de kip hoog oplopen. Wanneer de kip een nestje blijkt te hebben, kan één van de twee zijn hart niet langer negeren. Hij besluit de kip te helpen ondanks zijn schuttingschaamte.

Verwacht een speelse mix van theater en tekenfilm, vol verrassingen. Een vrolijke schop onder de kont van de baasjes van deze wereld.

Tuinbazen is een muzikale, beeldende en absurd grappige familievoorstelling (4+) over de angst voor het onbekende en het lef om tóch over de schutting te kijken.

Hermannosaurus Rex

De broertjes Herman en Herman hebben een geweldig apparaat: een recyclemachine. Je gooit je troep erin en de machine maakt er prachtige nieuwe spullen van: een leeg eierdoosje, drie bananenschillen en een oude paperclip, en voilà, een nieuw skateboard!

Die machine hebben ze gekregen van hun vader Herman, die hem weer heeft gekregen van zijn vader. Ook Herman. Ze komen dus uit een echte recyclefamilie en het begon allemaal bij de allereerste hergebruiker: de Hermannosaurus Rex. Maar wat nou als die recyclemachine kapot gaat? En wat nou als er een monsterlijke berg vuilnis hun kant op komt? En wat nou als ze ook nog ruzie krijgen omdat Herman het altijd beter weet dan Herman? Is dit het einde van de originele hergebruiker?

Deze knotsgekke familievoorstelling, van de makers van cabaretgroep Oeloek, gaat over creativiteit, duurzaamheid en het betere knutselwerk. Via een doldwaze achtbaan van gekke tekstjes, grappige liedjes en fysieke capriolen laten de Hermannen zien dat iedereen een Herman kan zijn.

De Hermannen non-stop hip-hop RAP-a-ratieshop

Een grote gele container. Midden op de kale vlakte. Zomaar uit de lucht gevallen. Het is de Non-stop Hip-hop RAP-a-ratieshop van de Hermannen. Ze zijn verhuisd. Gedwongen. Als door een grijpautomaat uit hun vertrouwde omgeving weggeplukt en ergens anders neergekwakt. Wat heb je nodig om je thuis te voelen?

Gelukkig weten de Hermannen overal nog wel wat van te maken. 

Als je de boel maar draait, kantelt, versnelt, vertraagt, in meerdere stukken breekt, husselt, weer aan elkaar vastlijmt, ontstaat er weer iets nieuws. En iets nieuws is de basis van het leven. En de basis van het leven is een beat. Een beat plus recyclen is hiphop. Dus hiphop is het leven. 

 

In dit theatrale spektakel proberen de Hermannen het beste te maken van hun nieuwe en vreemde situatie. Een bonte verzameling van personages passeert de revue. Allemaal op zoek naar een thuis.

Fa Sol La Ti Doos

Komt dat zien! Komt dat zien! De beroemde uitvinder, professor Hippoliet, heeft weer iets nieuws uitgevonden! Vandaag is dan eindelijk de grote onthulling. We hebben hier jaren op gewacht en eindelijk mogen wij, Leen en Lies, aan u, het hooggeëerde publiek, dit wonder openbaren.

Maar… Waar blijft Hippoliet? En wat doet die grote houten kist op het toneel? Zou dat de uitvinding zijn? Zouden we nog lang moeten wachten op die… Hippoliet? Kunnen we niet even kijken? Gewoon het laken even optillen? 

Stiekem gaan Leen en Lies op onderzoek uit, want anders is zo’n opening ook maar saai. En er zit nu natuurlijk wel publiek in de zaal. Gaandeweg ontdekken de vriendinnen een bijzondere kist. Ze laten hun fantasie de vrije loop. De kist wordt een grot, een drumkit, een huis, een goocheldoos, een machine… Niets is wat het lijkt!

Voor ze het goed en wel beseffen, worden ze zelf een beetje Hippoliet en leren dat samenwerken tot de leukste ontdekkingen leidt!

Ontdek samen met de spelers deze wonderlijke muzikale uitvinding.

Op het einde van de voorstelling mogen de kinderen zelf de muzikale uitvinding uitproberen. Zo kunnen ze spelenderwijs ervaren wat ze zagen tijdens de voorstelling en vrij experimenteren met de klanken in de kist.

Voor ‘Fa sol la ti doos’ ontwikkelde Cie Selderie een mobiele installatie. Deze uitvinding of ‘levende muziekdoos’ is een versmelting van muziek en technologie en werkt via geleiding.

Wanneer de kinderen in de kist een geleidende stip aanraken en elkaar een hand geven, ontstaat er een geluid. Iemand een hand geven lijkt doodgewoon maar krijgt in deze kist een nieuwe auditieve betekenis.

Welke klanken kan je nog maken? Misschien door iemands arm aan te raken, of oor, of het puntje van je neus? Door samen te werken en in verbinding te gaan ontstaat er een heus orkest.

Krijg je er niet genoeg van? Er zijn nog meer leuke opdrachten te vinden in onze lesmap voor scholen.

Stamppot en papeda

Eindelijk is het zover: Sam komt bij Philine logeren. Philine heeft al 100.000 keer bij hem gelogeerd, maar hij nog nooit bij haar. Hij heeft last van heimwee. En nu slaapt hij een heel weekend in een vreemd huis, met andere gewoontes én Philine’s Molukse oma die in het tuinhuis woont. Hij moet wel, want zijn ouders zijn op zakenreis. Philine kan bijna niet wachten en heeft een heel programma in elkaar gedraaid. Sam ziet er best tegenop. Hij moet ook nog oefenen voor zijn kookinsigne bij de scouting. Hoe gaat hij dat nou weer doen, als de oma van Philine de hele dag ingewikkelde Indische gerechten staat te bereiden en alleen Indonesisch spreekt? Gelukkig zijn Philine en Sam, ondanks alle verschillen, vooral beste vrienden. Dus samen lossen ze ook dit probleem op.

”Stamppot en papeda” is een multimediale voorstelling over je ergens thuis voelen, verschillende culturen en hoe het er bij jou thuis aan toe gaat. De voorstelling sluit uitstekend aan bij de lessen Burgerschap en Mens & Samenleving.

De voorstelling in combinatie met de lesbrief vormt een fijne start om onderwerpen als culturele verschillen, gebruiken, rituelen en gewoontes op een prettige en toegankelijke manier bespreekbaar te maken. Wie weet blijken er juist heel veel overeenkomsten te zijn. Ook al heeft men verschillende achtergronden en thuissituaties. Daarnaast biedt de voorstelling de mogelijkheid om je te verdiepen in de gedeelde geschiedenis van Nederland en andere landen, zoals bijvoorbeeld Indonesië, Suriname en de Antillen.

Duik

Mijn voet op de tree. En nog een, naar boven. Steeds hoger en hoger.

Beneden glibberen blote tenen. Rennen blote benen over gladde tegels.

De kinderen roepen van gaan en toe dan! Nog een treetje naar boven.

Steeds hoger en hoger. Ze gieren en gillen en daar kwaakt een eend.

Een eend in een zwembad? Waarom ziet niemand dat?

Nog een treetje naar boven. Alles wordt kleiner. Beneden klinkt ver.

En straks ben ik boven, helemaal boven. Het bad zal wel kolken.

Met wind en met golven en alles over de rand.

Nog een tree en weer hoger. Daar ging een vis, hij dook zo de lucht in.

Nog even, dan spring ik, dan durf ik het ook!

Nog even dan duik ik gewoon in het bad.

Nog even en mijn zwembroek is nat.

Duik (6+) is een bruisende muziektheatervoorstelling waarin we verschillende personages in het zwembad volgen, die allemaal proberen hun angst te overwinnen. Een jongetje dat zijn zwemdiploma wil halen, maar voor geen goudvis door het befaamde gat durft te zwemmen. Zwemt hij snel genoeg of haalt zijn angst hem in? Een oude man die aan het eind van zijn leven een prachtige sprong van de hoge duikplank wil maken, maar bang is dat zijn oude lichaam over de natte zwembadvloer zal glibberen als hij zich verstapt. Kan hij een manier vinden om een duik in het diepe te nemen? Een groep schoonzwemmers met knijpers op hun neuzen die bang zijn om af te wijken van de rest. Hoe volg je je eigen dromen als je altijd maar doet wat de anderen doen? Al deze personages worden scherp in de gaten gehouden door een paniekerige badjuf, die verliefd is op de badmeester, maar uitglijdt over haar woorden als ze oog in oog met hem staat. Durft zij de sprong in het diepe te wagen en uit te spreken wat ze voelt?

Duik (6+) is een spetterende voorstelling over het omarmen van je angsten. Beeldend muziektheater over naar je dromen duiken. Duik je mee?

Anne, 11 jaar, zegt toch sórry

“Ik vind het zelf allemaal wel meevallen. Bedoel, nee het was niet superhandig van me, oké geef ik toe, maar it teeks toetoetengo. Das Engels. Betekent dat elk verhaal twee kanten heeft. Dus dat het maar net is hoe je het bekijkt. Ja! Ik heb iets ergs gedaan, maar even voor de duidelijkheid hè, dat deed ik dus niet voor niks. Nee, actie reactie. Bedoel, het is lekker makkelijk om van mij nu de boeman te maken. Maar wie is hier nu eigenlijk begonnen?”

Er is iets gebeurd. Anne heeft iets ergs gedaan. Nu ligt haar vriendin in het ziekenhuis en moet Anne sorry zeggen van haar moeder. Een team zijn met je bestie is natuurlijk het tofste wat er is. Tot je teleurgesteld raakt in de ander. Of je je verraden voelt. Of andersom. Tot je uit elkaar groeit. Tot je lijnrecht tegenover elkaar komt te staan, omdat je bestie ineens anders blijkt te zijn dan jij en ineens heel anders blijkt te denken over dingen.Tot je op een dag zo boos wordt dat je iets doet wat je niet meer terug kunt draaien. Niet expres, het gebeurt gewoon

‘Anne, 11 jaar, zegt toch sórry’ gaat over vriendschap, maar ook over hoe makkelijk we een beeld over iemand vormen, en hoe moeilijk het is als dat beeld niet meer klopt. Hoe kleine scheurtjes kunnen uitgroeien tot een kloof. Hoe je soms tegenover elkaar komt te staan zonder precies te weten waarom.

In onze voorbereidende gesprekken die we met kinderen voerden bleken zij zonder uitzondering vriendschap ingewikkeld te vinden. In hun levens speelt voortdurend de vraag wie wordt gekozen, uitgenodigd, bevestigd, erkend en gelegitimeerd. Wie hoort erbij, naar wie wordt geluisterd? Ze zijn voortdurend bezig met wie wat doet met wie.

Ze voelen zich sterk met een vriend aan hun zijde en kwetsbaar wanneer dat niet zo is. Een kwetsbaarheid die vooral niet getoond mag worden. Maar het blijft een wankel evenwicht.

Anne, 11 jaar, zegt toch sórry is een uit het leven gegrepen voorstelling, over polarisatie op microniveau. Over botsingen, misverstanden en de momenten waarop je niet meer weet hoe je bij elkaar moet komen. Over vriendschap en over sorry zeggen en dat dat dus behoorlijk moeilijk is.

Na de succesvolle ‘Anne, 10 jaar, wil graag opgehaald worden’ en ‘Anne, 12 jaar, wordt een groot succes’ is dit de derde uit de Anne-trilogie gemaakt door Annemiek Nienhuis en gespeeld door Anne van der Steen.